O Uczelni
Dane statystyczne Uczelni:
| Ogólna liczba pracowników (stan na 31 marca 2009 r.) |
3 416 |
Liczba nauczycieli akademickich w tym: - profesorowie zwyczajni - profesorowie nadzwyczajni z tytułem - profesorowie nadzwyczajni bez tytułu - profesorowie wizytujący - adiunkci z habilitacją - adiunkci - asystenci - docenci - starsi wykładowcy i wykładowcy - lektorzy - bibliotekarze dyplomowani Liczba pracowników niebędących nauczycielami |
1 895 149 71 202 5 109 1025 62 9 216 25 22 1521 |
| Liczba kierunków studiów |
31 |
Liczba studentów ogółem (stan na 30 listopada 2008 r.) w tym: - studia stacjonarne - studia niestacjonarne - studenci obcokrajowcy |
36 874 20 485 16 389 406 |
| Liczba uczestników studiów doktoranckich (stan na 31 grudnia 2008 r.) |
1376 |
Historia Uczelni
Dominującym akcentem w architekturze Starego Miasta jest barokowy gmach
Uniwersytetu Wrocławskiego, zwrócony swoją długą na 171 m fasadą w
stronę Odry. Jego sylweta architektoniczna, wzbogacona wspaniałym
wystrojem rzeźbiarskim i malarskim, zaliczana jest do najcenniejszych
zabytków doby baroku w Polsce i Europie, mimo że nie zrealizowano do
końca pierwotnie zaprojektowanego kształtu.
Geneza. Poznajmy
najpierw historię tego gmachu, wzniesionego na terenach nad zakolem
Odry, gdzie począwszy od XII w.zlokalizowany był zespół lewobrzeżnej
warowni i zamek książęcy Piastów. Po śmierci Henryka VI,
ostatniegoksięcia piastowskiego z linii wrocławskiej, zamek przechodzi
w posiadanie władców czeskich i potemHabsburgów. Władysław
Jagiellończyk, król czeski i węgierski w 1505 r. wydał w Budzie
dokument fundacyjny dla uczelniwe Wrocławiu, ale nie został on
potwierdzony przez papieża Juliusza II, wskutek protestu Uniwersytetu
Krakowskiego.
Kolegium Jezuickie. Zamek
wrocławski podupadał aż do dnia, kiedy to cesarz Leopold I zdecydował
się go przekazać w użytkowanie jezuitom. Po przybyciu do Wrocławia,
zakonnicy jezuiccy otrzymali gościnę w klasztorze Św. Macieja, u
Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą, a teraz na terenie zamku założyli
kościół i szkołę na poziomie wyższym, która dzięki nowym programom
wychowania i nauczania zyskała dużą popularność, ale i sporą niechęć
protestanckich mieszczan. Zamek otrzymany na własność w 1670 r., szybko
okazał się zbyt mały na potrzeby szkoły. Starania o utworzenie
uniwersytetu podjął rektor Fryderyk Wolf von Lüdinghausen, wychowany na
dworze króla polskiego Jana Kazimierza Wazy.
21 października
1702 r. cesarz podpisał w Wiedniu Złotą Bullę fundacyjną Wrocławskiego
Uniwersytetu, którego patronem został św. Leopold, jednocześnie patron
fundatora.
Uczelnia
posiadała 2 fakultety: filozoficzny i teologiczny (katolicki). Ze
względu na regułę zakonu nie wykładano prawa i medycyny.
Dalszymi dobroczyńcami byli kolejno dwaj cesarze: Józef I i Karol VI.
Rozbudowa budowli. Plany
nowego gmachu były gotowe już około 1726 r., choć rada miejska długo
nie mogła zdecydować się na ich zatwierdzenie i sprzedaż kawałka
gruntu. Kamień węgielny wmurował w imieniu cesarza Karola VI starosta
generalny Śląska hr. Antoni Schaffgotsch 6 grudnia 1728 r. Skrzydło
zachodnie nakryto dachem w 1730 r., wnętrza wykańczano do roku 1732,
kiedy to zostało poświęcone skrzydło zachodnie, szkolne. Budowę części
wschodniej przeznaczonej na mieszkania dla zakonników rozpoczęto w 1734
r. od wyburzenia Bramy Cesarskiej, którą później w innym kształcie
ponownie zbudowano, włączając w kompleks budynku uczelni. Wzniesiona
została wieża służąca jako obserwatorium astronomiczne. Skrzydło
południowe mieszczące aptekę i laboratorium, a stanowiące łącznik z
kościołem zostało ukończone w 1737 r.
Do roku 1739 wnętrza obu
skrzydeł uzyskały swój ostateczny kształt. Na następny rok zaplanowano:
wzniesienie odpowiednika Wieży Astronomicznej i dobudowanie do skrzydła
wschodniego pomieszczeń biblioteki i refektarza, ale prac nie
rozpoczęto z powodu wybuchu wojen śląskich i budowa nie została nigdy
skończona.
Wojny pruskie. Po
zajęciu Wrocławia przez króla Prus Fryderyka II w 1741 r. zorganizowano
w budynku lazaret, potem stajnie i więzienie. Po ich likwidacji
konieczny był remont. Eksplozja usytuowanej po sąsiedzku Wieży
Prochowej zniszczyła nieco gmach w 1749 r., co spowodowało ponowne
zajęcie go przez wojsko z przeznaczeniem na magazyn. Jezuici zostali
zmuszeni do opuszczenia miasta i rozproszenia się po terenie Śląska.
Rozwiązanie przez papieża w 1773 r. Towarzystwa Jezusowego zdecydowało
o odmiennym charakterze uczelni i znacznym obniżeniu poziomu nauczania.
Połączenie z Viadriną. W
1811 r. król pruski Fryderyk Wilhelm III doprowadził do połączenia
wrocławskiej uczelni z - ewangelicką Viadriną - uniwersytetem we
Frankfurcie nad Odrą. Popiersie króla, dłuta Krystiana Raucha, stanęło w Auli Leopoldina.
Wiek XIX. W XIX w. uczelnia przeżywa nowy, ważny okres. Kolejny władca, Fryderyk
Wilhelm IV, powołuje katedrę języków i literatur słowiańskich (1841
r.), "aby dać polskim studentom sposobność do doskonalenia się mowie ojczystej".
W środowisku akademickim powstało szereg organizacji
polityczno-patriotycznych. Największe znaczenie miało działające w
latach 1836-1886 Towarzystwo Literacko-Słowiańskie założone
przez naukowca czeskiego Jana Ewangelistę Purkyniego. Wykładowcami byli
Polacy: rektor Władysław Nehring, Anastazy Cywiński, Wojciech Cybulski,
Franciszek Ładysław Czelakowski.
W tym okresie uczelnia posiadała
5 wydziałów, liczne katedry, laboratoria i dobrze wyposażone muzeum
przyrodnicze. Uruchamianie nowych kierunków wymagało wzniesienia nowych
budynków lub adaptacji starych. W związku z przypadającym na rok 1911
stuleciem Uniwersytetu, prowadzono długotrwałe prace przy renowacji
starej substancji gmachu, a także wprowadzono unowocześnienia,
pomagające sprawniej funkcjonować uczelni.
Między wojnami. W
czasie I wojny światowej założenie w gmachu lazaretu spowodowało
zniszczenia, które były usuwane dopiero w latach 1926-1929, a nawet i
później. Jeszcze w 1940 r. Jan Drobek pracował przy konserwacji
malowideł w Sali Muzycznej,
które wprawdzie przeszły niedawno renowację, ale niefachową. Końcowe
miesiące II wojny światowej spowodowały kolejne zniszczenia gmachu.
Okres powojenny. W
maju 1945 r. grupa polskich naukowców przejęła gmach główny w stanie
ogólnej dewastacji, a już w listopadzie odbył się pierwszy wykład.
Rektorem został prof. Stanisław Kulczyński, były rektor Uniwersytetu
Jana Kazimierza we Lwowie. Uniwersytet posiadał 6 wydziałów, z których
kolejno odłączały się i usamodzielniały jako wyższe uczelnie Akademia
Medyczna, Politechnika, Akademia Rolnicza. W wyniku dalszych
reorganizacji utworzono istniejące do dziś wydziały: Filologiczny,
Filozoficzno-Historyczny, Prawa i Administracji, Nauk Przyrodniczych
oraz Matematyki, Fizyki i Chemii.
Rok 1980 przyniósł powrót do
autonomii i samorządności uczelni, uległy zmianom zasady organizacji
badań naukowych i dydaktyki, dzięki którym Uniwersytet we Wrocławiu
utrwalił swoją wysoką rangę wśród uczelni w kraju.
W roku 2002 Uniwersytet Wrocławski obchodził trzechsetlecie swego istnienia.
Kontakt
Uniwersytet Wrocławski
pl. Uniwersytecki 1
50-137 Wrocław
tel. 343-68-47, fax. 344-34-21
rektor@adm.uni.wroc.pl
NIP: 896-000-54-08
Regon: 000001301
Konto bankowe: BZ WBK S.A O/WROCŁAW
Numer: 71 1090 2503 0000 0006 3000 0004