O uczelni

Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Łodzi, obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego, powołana została wiosną 1945 roku, w wyniku starań miejscowych artystów - Władysława Strzemińskiego i Stefana Wegnera oraz przybyłych do Łodzi - Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, Romana Modzelewskiego, Ludwika Tyrowicza, Władysława Daszewskiego i Stefana Byrskiego. Pierwszym dyrektorem mianowano Leona Ormezowskiego.

Tworząc program, założyciele łódzkiej uczelni szukali inspiracji w artystycznym i dydaktycznym dorobku Bauhausu i doświadczeniach pedagogicznych Kazimierza Malewicza. Kształcenie w zakresie specjalizacji z dyscyplin sztuki użytkowej otrzymało tę samą rangę, co studium z natury. Duży nacisk położono też na rozwój świadomości wizualnej w kontekście najnowszych wówczas prądów w sztuce.

Początek historii Uczelni jest nierozerwalnie związany z postacią Władysława Strzemińskiego, wybitnego artysty, teoretyka i pedagoga PWSSP w latach 1945 - 1950. jego sztuka, koncepcja dydaktyczna, a przede wszystkim śmiałość i nowatorstwo myśli określiły ówczesny charakter szkoły. W późniejszych latach zaistniały różne, często kontrowersyjne koncepcje interpretacji założeń Mistrza. W 1987 roku, przyjmując imię Władysława Strzemińskiego, jako swego patrona, uczelnia wpisała również w swój program kontynuację jego idei, kontynuację twórczą, ewolucyjną, wiążącą tradycję ze współczesnością.

W ponad pięćdziesięcioletnią historię obecnej ASP w Łodzi wpisało się wielu znakomitych pedagogów. Obok założycieli PWSSP byli to:
Roman Artymowski, Stefan Byrski, Stanisław Fijałkowski, Zdzisław Głowacki, Marian Jaeschke, Tomasz Jaśkiewicz, Lena Kowalewicz, Stefan Krygier, Lech Kunka, Antoni Starczewski, Maria Stieber, Janina Tworek-Pierzgalska, Teresa Tyszkiewicz, Wszyscy ci profesorowie, będący niewątpliwymi indywidualnościami artystycznymi i pedagogicznymi pozostawili trwały ślad swojej obecności w historii łódzkiej Uczelni, choć często w swoich postawach znacznie się różnili.